Licówki porcelanowe lub kompozytowe mogą być najlepszym wyborem w przypadkach złamań zębów, ich starcia, uszkodzeń rozwojowych, przebarwień. Mogą być także szybkim sposobem korekty położenia zębów bez aparatu ortodontycznego, a także ich kształtu lub barwy. Wymagają stosunkowo niewielkiej preparacji powierzchni zęba. Pokrywają go jedynie od przodu z niewielkim zachodzeniem na brzegu siecznym.

Korony protetyczne różnią się od licówek większym, objętym obszarem zęba. Otaczają one zęby dookoła. Wymagają większej preparacji szkliwa. Dla zębów bardziej zniszczonych nie mają alternatywy. Mogą być wykonane na podbudowie metalowej (stop chromo-kobaltowy, tytan, złoto) lub bezmetalowe, tylko z ceramiki.

Korony łączone w większe moduły nazywanę są mostami i służą uzupełnianiu brakujących zębów. Mosty i korony cementowane są na oszlifowanych zębach na stałe, różnymi rodzajami cementów.

W leczeniu ortodontycznym wykorzystuję wiele różnych aparatów zarówno mocowanych na stałe w jamie ustnej jak i do noszenia czasowego, przeważnie na noc. Każdy przypadek jest inny i planowany indywidualnie. Preferuję leczenie bez usuwania zębów o ile jest to możliwe. 

Wybielanie zębów osiąga się poprzez pokrycie powierzchni zębów żelem wybielającym. Może być realizowane na dwa sposoby:

1) Żel o niższym stężeniu środka wybielającego aplikowany dłużej, w indywidualnie wykonanych nakładkach. Zwykle wystarczy kilka nocy przespanych w nakładkach, ale o tym jak długo stosować decyduje stopień rozjaśnienia tkanki zębów.

2) Wysoko stężony żel nakładany na zęby w gabinecie, z osłoną dla dziąseł gdyż podrażnia je i powoduje szczypanie. Może być aktywowany chemicznie lub światłem lampy do wybielania. Zabieg trwa 1 godzinę i znacznie przyspiesza wybielanie. Możliwe jest dodatkowo zastosowanie nakładek na noc.

Należy pamiętać że:

• wybielanie może powodować przejściową nadwrażliwość zębów zróżnicowaną indywidualnie
• nie podlegają rozjaśnieniu sztuczne materiały w jamie ustnej (wypełnienia, korony porcelanowe itp.)
• w okresie 2 tygodni po wybielaniu słabsze jest przyleganie materiałów dentystycznych (wypełnienia, cementy, aparaty ortodontyczne) do szkliwa. Należy odczekać 14 dni przed takimi procedurami.
• zbyt częste lub intensywne wybielanie może spowodować ujemne skutki dla zdrowia zębów.
• Finalny efekt wybielania jest sprawą indywidualną i zależy m.in. od wyjściowej barwy zębów, wieku, przebarwień w głębokich warstwach szkliwa itp.

Leczenie endodontyczne (kanałowe) jest konsekwencją nieodwracalnych na dzień dzisiejszy zmian zapalnych lub nekrotycznego rozpadu miazgi, czyli tkanki naczyniowo- nerwowej wypełniającej wnętrze zęba. Polega na usunięciu pozostałości miazgi z całego systemu kanałowego, dokładnym oczyszczeniu  i wypełnieniu go gutaperką wraz z uszczelniaczem oraz, co ważne, szczelnej odbudowie zęba, aby nie dochodziło do ponownej infekcji kanałów. Zęby bardzo zniszczone lub złamane mogą być po leczeniu kanałowym odbudowane wkładem koronowo- korzeniowym i koroną. Pozostawanie w jamie ustnej zębów lub korzeni zakażonych (nieleczonych) stanowi rezerwuar bakterii i może mieć poważne konsekwencje zdrowotne, zarówno miejscowe ( obrzęk, ból, zapalenie okostnej lub kości, torbiele) jak i ogólne, szczególnie w chorobach serca, reumatycznych, hematologicznych, zaburzeniach odporności, Leczenie to jest alternatywą usunięcia zęba (o ile są szanse na skuteczne leczenie) i przedłuża czas korzystania z własnego uzębienia przed uzupełnieniem protetycznym. 

• Choroby dziąseł- przyczyny są miejscowe i ogólnozdrowotne. Bywają symptomem innej choroby dotykającej daną osobę. Najczęściej spotykane są jednak zapalenia dziąseł z powodu niedostatków higienicznych, łatwe do wyleczenia. Powinny być rozpoznawane i leczone przez lekarza aby nie przeoczyć poważniejszej choroby.
• Choroby przyzębia- dotyczą tkanek okalających ząb: ozębnej, czyli włókienek na których ząb jest zawieszony oraz kości. Pomijając odmiany tej choroby można powiedzieć, że wspólnym efektem jest zniszczenie systemu umocowania zęba w kości i jego utrata. Kluczowe znaczenie ma obecość na zębach tzw. płytki nazębnej-konglomeratu białkowo, cukrowo bakteryjnego i kamienia nazębnego, czyli zmineralizowanej płytki. Kamień nazębny odkłada się wzdłuż korzenia zęba, poddziąsłowo, coraz głębiej. Podrażnia dziąsła i stanowi rezewruar bakterii. Chociaż choroby przyzębia zwane także parodontozą prawdopodobnie uwarunkowane są genetycznie i spowodowane nieprawidłową funkcją układu odpornościowego to obecność bakterii w płytce i kamieniu nazębnym przyspiesza przebieg destrukcji włókien ozębnej i decyduje o skróceniu używania własnego uzębienia. Dlatego tak ważne jest regularne usuwanie kamienia zwane skalingiem u osób dotkniętych tą chorobą. Zabieg oczyszczenia głębokich kieszonek dziąsłowych powstałych w przebiegu parodontozy i powierzchni korzeni nazywa się kiretażem i jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym. Zabiegi te a także inne, bardziej specjalistyczne pomagają zmniejszyć stan zapalny przyzębia i spowolnić jego zniszczenie, czasem o wiele lat. Na dzień dzisiejszy zaawansowane choroby przyzębia nie są trwale wyleczalne, dlatego dołożenie starań aby je spowolnić ma sens, odraczając utratę zębów.